گشودن مسیر رشد علمی، حرفه‌ای و اجتماعی زنان نه امتیازی اعطایی، بلکه حق مسلم و انکارناپذیر آنان و پیش‌شرط ساختن ایرانی توانمند، پویا و آینده‌نگر است. جامعه‌ای که نیمی از سرمایه انسانی خود را نادیده بگیرد، محکوم به ایستایی است؛ از همین‌رو، نگاه نوین توسعه، زنان را نه در حاشیه تصمیم‌سازی، بلکه در قلب حرکت پیشرفت، تولید دانش و تعالی اجتماعی قرار می‌دهد. بدون حضور فعال و اثرگذار زنان، هیچ الگوی پایداری از پیشرفت شکل نخواهد گرفت.

در این چارچوب تأکید شده است که هیچ زن ایرانی نباید به دلیل جنسیت از مسیر رشد بازبماند. این تأکید، مقابله‌ای صریح با کلیشه‌هایی است که سال‌ها زنان را در قالب نقش‌های تک‌بُعدی محدود می‌کرد و ظرفیت‌های گسترده آنان را نادیده می‌گرفت. بازتعریف جایگاه زن، بخشی از اصلاح نگاه فرهنگی جامعه است.

تحولات جهانی به‌خوبی نشان داده است که هیچ کشوری بدون حضور فعال زنان در عرصه‌های دانش، فناوری، مدیریت و اقتصاد توان رقابت ندارد. زن امروز یک نیروی ذخیره‌شده نیست؛ یک موتور توسعه است. این همان واقعیتی است که بزرگان بارها بر آن انگشت گذاشته‌اند؛ واقعیتی که مسیر برنامه‌ریزی‌های کلان را نیز روشن‌تر می‌کند.

بازگذاشتن راه پیشرفت، تنها یک شعار حمایتی نیست، بلکه مجموعه‌ای از اقدامات عملی برای از میان برداشتن موانع در دانشگاه‌ها، مراکز پژوهشی و محیط‌های شغلی است. فراهم کردن فرصت برابر، ایجاد فضای سالم رقابتی و احترام به استعداد زنان، سه ستون اصلی این رویکرد محسوب می‌شود.

ظرفیت‌هایی که اگر در سال‌های گذشته محدود نمی‌شد، امروز می‌توانست تصویر علمی کشور را دگرگون کند. تاریخ نشان داده زنانی که فرصت یافته‌اند، نه تنها در کنار مردان، بلکه در بسیاری عرصه‌ها فراتر از آنان درخشیده‌اند.

این نگاه، به‌جای ترجیح یک جنس بر دیگری، بر عدالت فرصت‌ها تأکید می‌کند. پیشرفت زنان در معنای حقیقی‌اش یعنی برداشتن تبعیض و گشودن میدان برابر برای همه است. عدالت جنسیتی نه تحمیل نقش است و نه حذف نقش، بلکه احترام به انتخاب‌های انسانی و فراهم‌کردن شرایط تحقق آن انتخاب‌هاست.

از دل چنین نگرشی، چهره‌ای دقیق‌تر و انسانی‌تر از زن در جامعه اسلامی شکل می‌گیرد: انسانی که دارای اختیار، مسئولیت، استقلال و توان نقش‌آفرینی است. این تصویر، با برداشت‌های سطحی و محدودکننده گذشته فاصله‌ای جدی دارد و مسیر تازه‌ای پیش پای جامعه می‌گذارد.

بر اساس همین نگاه، حضور اجتماعی زنان امری انتخابی و آگاهانه است. زن اگر بخواهد در میدان علم، مدیریت یا فعالیت‌های اجتماعی قدم بگذارد، جامعه موظف است امنیت روانی و ساختاری او را تضمین و مسیرش را هموار کند؛ زیرا ثمره این حضور به خودش و به کل جامعه بازمی‌گردد.

پیشرفت علمی زنان سرمایه‌ای بزرگ برای کشور است. حضور آنان در تیم‌های تحقیقاتی و علمی کیفیت پژوهش را افزایش می‌دهد، نگاه‌های تازه وارد می‌کند و گره‌هایی را باز می‌کند که جنسیت‌پذیر نیستند اما نیازمند زاویه دید متفاوت‌اند. این واقعیت علمی، امروز در بسیاری از دانشگاه‌ها و مراکز پژوهشی جهان تثبیت شده است.

زنان تنها مصرف‌کننده دانش نیستند؛ خود تولیدکنندگان آن‌اند. حمایت از مسیر پیشرفت آنان یعنی حمایت از زیرساخت‌های دانش‌بنیان کشور و تقویت جایگاه ایران در تولید علم جهان است. این مسیر، آینده اقتصادی و علمی کشور را نیز امن‌تر می‌کند.

در عرصه اقتصاد، نقش زن دیگر تنها به فعالیت‌های محدود گذشته خلاصه نمی‌شود.زنان می‌توانند مدیر، صنعتگر، فعال اقتصادی و کارآفرین باشند؛ به شرطی که ساختارها و ذهنیت‌ها سدّ راهشان نشود. مشارکت اقتصادی زنان، موتور محرک تولید و اشتغال است.

حضور زنان در عرصه کار نه تنها خانواده را تهدید نمی‌کند، بلکه به تقویت آن کمک می‌کند. زن توانمند، خانواده توانمندتری می‌سازد. جامعه‌ای که از ظرفیت زنانش بهره می‌گیرد، از آسیب‌های اجتماعی نیز فاصله بیشتری می‌گیرد.

در این مسیر، ضروری است نقش‌های سنتی و مدرن در برابر هم قرار نگیرند. هیچ دلیلی وجود ندارد که زن نتواند هم نقش مادری را به‌خوبی ایفا کند و هم در میدان علم یا مدیریت بدرخشد.این دو نقش نه در تقابل با یکدیگر، بلکه در هم‌افزایی و تکامل متقابل معنا می‌یابند؛ جامعه‌ای پیشروست که با نگاهی هوشمندانه، هر دو را به رسمیت بشناسد، تقویت کند و از ظرفیت‌های توأمان آن‌ها برای پیشرفت بهره بگیرد.

اگر نیمه‌ای از جامعه کنار گذاشته شود، جامعه به نیمه قدرت خود قانع خواهد شد. استفاده از تمام ظرفیت انسانی، بدون تقلیل، بدون محدودکردن و بدون نگاه ابزاری به هیچ جناح از جامعه است.

تحقق این نگاه نیازمند سیاست‌گذاری دقیق است؛ از اصلاح قوانین گرفته تا توسعه فرصت‌ها و مبارزه با قضاوت‌های نادرست اجتماعی را شامل می شود. تغییر ذهنیت‌ها به اندازه تغییر ساختارها اهمیت دارد. جامعه‌ای که ذهنیت سالم داشته باشد، فرصت را از کسی دریغ نمی‌کند.

امروز زنان در بسیاری از حوزه‌های علمی و فناوری کشور حضور دارند و موفقیت‌های چشمگیرشان نشان می‌دهد که بازبودن راه، نه یک لطف اجتماعی، بلکه یک ضرورت ملی است. این حضور باید از حالت فردی به سیاستی پایدار و نظام‌مند تبدیل شود تا استمرار یابد و نسل‌های بعدی از آن بهره ببرند.

نگاه به پیشرفت زنان، باید نگاهی آینده‌ساز و تمدن‌پرداز باشد. جامعه‌ای که مسیر رشد زنانش را هموار کند، نه تنها عدالت را محقق کرده بلکه آینده‌ای قدرتمند و انسانی برای خود ساخته است. آینده ایرانی روشن خواهد بود اگر زنانش در مسیر علم، کار و پیشرفت، هم‌قدم و هم‌سنگ مردان حرکت کنند.

#زن_تراز_انقلاب_اسلامی

#زن_کالا_نیست

#بانوی_ایرانی_مظهر_نجابت_الگوی_مقاومت