محمدکریم ویسی/ پایگاه خبری جزمان؛ در لحظات اولیه انتشار خبر شهادت رهبر معظم انقلاب، انگار تار و پود زمان از هم گسست. تمام مناطق شهری و روستایی کشورمان در سکوتی سنگین فرو رفت، سکوتی که با بهت ‌زده‌گی مردم در مقابل صفحات تلفن‌های همراه و صفحه تلویزیون‌ها عجین شده بود. با این حال، در عمق این ناباوری، ایمانی ریشه ‌دار وجود داشت؛ باور به اینکه “انقلاب صاحب بالاتری دارد و به دست صاحب اصلی آن خواهد رسید”. این جمله کلیدی که بر زبان بسیاری از سوگواران جاری شد، نشان داد که امت اسلامی، فقدان ولی فقیه را نه پایان راه، بلکه آغاز مرحله‌ای جدید از پاسداری از ارزش‌ها می‌داند.

رسانه‌های جهان همگی یکپارچه بازتاب ‌دهنده این حادثه بی‌سابقه بودند. شهادت رهبری که ۳۶ سال نماد مقاومت در برابر استکبار بود، در عملیات مشترک رژیم صهیونیستی و آمریکا، بار دیگر ماهیت واحد جبهه استکبار را بر همگان آشکار ساخت. جبهه‌ ای که تصور می‌کرد با حذف فیزیکی فرمانده، می‌تواند اراده یک ملت را به زانو درآورد.

اما غافلگیری بزرگ در تمامی مناطق شهری و روستایی کشور از بزرگ و کوچک، همه و همه رقم خورد. جایی که ساعاتی پس از اعلام رسمی خبر، هزاران شهروند روزه‌ دار با چشمانی اشکبار اما مشت‌هایی گره ‌کرده، گرد هم آمدند. این تجمع خودجوش، پیامی دوگانه داشت، هم تسلیت به ساحت امام زمان (عج) و هم اعلام آمادگی برای حمایت قاطع از نیروهای مسلح. فریاد “نه سازش، نه تسلیم؛ نبرد با آمریکا” در حالی طنین‌انداز شد که زبان روزه ‌داران، عزم آنها را برای روزه‌ گشایی با طعم پیروزی یا شهادت نشان می‌داد. سوگواران در اقصی نقاط کشور با شعار” قسم به اشک دیده فاطمه، ندارم از دشمن دین واهمه”، حماسه حسینی را تداعی کردند. همانطور که امام حسین (ع) با قیام خود، اسلام را از مرگ نجات داد، مردم ایران نیز با حفظ انسجام خود در برابر یزید زمان، نشان خواهند داد که این بار نیز “انتصار خون بر شمشیر” رقم خواهد خورد. شهادت رهبر، تجدید بیعتی با آرمان‌های کربلاست.

برای درک عمق فاجعه و همچنین بزرگی وظیفه، باید به گذشته نگریست. نظام جمهوری اسلامی پیش از این نیز فقدان بزرگان خود را تجربه کرده است؛ از رحلت بنیانگذار کبیر انقلاب امام خمینی (ره) تا شهادت مظلومانه آیت‌الله دکتر بهشتی و ۷۲ تن از یاران انقلاب. هر بار این مردم و روحیه تبعیت از ولی امر بودند که کشتی انقلاب را از گرداب‌ها عبور دادند. بسیاری از آحاد مختلف کشور براین باور بودند که فقدان رهبر عزیز ما با هیچ چیز قابل مقایسه نیست اما این نظام خیلی از این مسیرها را طی کرده است.

با استناد به اصل ۱۱۱ قانون اساسی، بلافاصله شورای موقت رهبری تشکیل جلسه داد و مجلس خبرگان رهبری فرآیند انتخاب جانشین را آغاز کرد. در شرایطی که پایتخت زیر سایه تهدیدات نظامی قرار داشت، این نهادها با هوشمندی کامل و پرهیز از هرگونه شتاب‌زدگی، بر ضرورت معرفی فردی متمرکز شدند که بتواند هم “نقطه تعادل” میان نهادهای مختلف باشد و هم پرچم مبارزه با استکبار را بر زمین نگذارد.

در این شرایط حساس، چشم‌ها به نیروهای مسلح کشورمان دوخته شده است. نیروهای مسلح با اشراف اطلاعاتی کامل، ضمن کنترل اوضاع داخلی، صحنه نبرد با دشمن خارجی را نیز رها نکرده‌اند. وظیفه امروز سپاه، حفظ انسجام درونی و صیانت از امنیت ملی در کنار صبر راهبردی است. صدای واحد مردم در اقصی نقاط کشور،” انتقام سخت” بود. این خواست مردمی تنها یک شعار نبود، بلکه مبتنی بر منطق قوی بازدارندگی شکل گرفته بود.این حمایت مردمی، بزرگترین سرمایه ملی برای تصمیم ‌گیری‌های دشوار در عرصه بین‌المللی است.

وظیفه امروز نخبگان سیاسی و فرهنگی و بخصوص فعالان عرصه رسانه و مطبوعات در اقصی نقاط کشور، بسیار سنگین‌تر از همیشه است. آنان باید با قلم و بیان خود، مانع از تحریف آرمان‌های انقلاب و ایجاد شکاف در صفوف امت شوند. در شرایطی که دشمن با جنگ شناختی به دنبال القای ناامیدی و شایعه ‌پراکنی است، روشنگری و تبیین دقیق بیانیه‌های رسمی مجلس خبرگان و شورای موقت رهبری، یک فریضه قطعی است. باید به شایعات و گمانه  ‌زنی‌های مسمومی که از سوی رسانه‌های معاند منتشر می‌شود، بی‌توجهی کرد و تنها به اطلاعیه‌های رسمی اعتماد نمود.

دشمن پس از این جنایت، محاسبات خود را بر پایه “خلأ قدرت” و “بحران فرماندهی” بنا نهاده است. رسانه‌های غربی تلاش دارند با برجسته‌ سازی اختلافات داخلی و تحریک قومیت‌ها، ایران را وارد مرحله بی‌ثباتی کنند. اما مردم ایران ثابت کرده‌اند که در لحظات تهاجم خارجی، هراس به بازتولید نوعی ناسیونالیسم دفاعی و اتحاد مقدس منجر می‌شود. امروز زمان امتحان این حقیقت تاریخی است.

یکی از اهداف دشمن از حذف رهبری، ایجاد ناامنی روانی برای فروپاشی اقتصادی و هجوم مردم به سمت ارز و طلاست. وظیفه امروز مردم، مشارکت در “جهاد تبیین” اقتصادی است؛ یعنی پرهیز از رفتارهای هیجانی، حمایت از کالای ایرانی و بی‌اثر کردن تحریم‌ها با تکیه بر توان داخلی است. شهادت رهبر معظم انقلاب، نه تنها یک رویداد داخلی نبود، بلکه تمام محور مقاومت از لبنان تا یمن را داغدار کرد. این بدان معناست که آرمان فلسطین و مبارزه با صهیونیسم، با شهادت رهبران نه تنها تضعیف نمی‌شود، بلکه قوی‌تر و انقلابی‌تر ادامه خواهد یافت.

یکی از وظایف اصلی امروز، مرزبانی از مرزهای عقیدتی و فکری انقلاب است. دشمن در کنار جنگ سخت، جنگی نرم را برای تغییر باورهای نسل جوان طراحی کرده است. ترویج فرهنگ ایثار و شهادت، معرفی ابعاد شخصیتی رهبر شهید و تبیین دستاوردهای ۴۰ ساله انقلاب، مهم‌ترین ابزار برای مقابله با این تهاجم فرهنگی است. خانواده‌ها و معلمان در این زمینه رسالت خطیری بر عهده دارند. رهبر شهید انقلاب همواره بر دو اصل ” استقلال ” و ” جمهوریت ” نظام تأکید داشتند. امروز وظیفه داریم با بازخوانی وصایا و سخنان ایشان، نقشه راه آینده را ترسیم کنیم. تأکید ایشان بر حضور مردم در صحنه، ساده ‌زیستی مسئولان و ایستادگی در برابر قلدری‌های بین‌المللی، باید چراغ راه همه مدیران و آحاد ملت باشد. وفاداری به این آرمان‌ها، بهترین پاسخ به دشمنان است.

با وجود همه تلخی‌ها، افق پیش روی انقلاب اسلامی روشن است. تجربه ثابت کرده است که هرگاه نظام اسلامی دچار چالش شده، با حضور حماسی مردم، قوی‌تر از گذشته سر برآورده است. این بار نیز مردم ایران با بصیرت خود نشان خواهند داد که اگرچه رهبرشان به شهادت رسیده، اما راهش برای همیشه زنده است و انقلاب با قدرت به مسیر پرافتخار خود ادامه خواهد داد.

امروزه ایران در یک پیچ تاریخی قرار دارد. آنچه این پیچ را به سلامت عبور خواهد داد، غیر از الطاف الهی، چیزی نیست جز “حضور آگاهانه مردم” در صحنه های مختلف و حمایت از انقلاب اسلامی . مردم ایران امضاکنندگان عهدی هستند که در غدیر و عاشورا بسته شد و در ۲۲ بهمن ۵۷ تجدید گردید. امروز نیز آنان پای صندوق‌های رأی، در تشییع‌های با شکوه، در حمایت از نیروهای مسلح و در میدان‌های تولید و علم، ثابت خواهند کرد که پرچم “استقلال، آزادی، جمهوری اسلامی” هیچگاه بر زمین نخواهد ماند و به دست صاحب اصلی اش، امام عصر (عج) سپرده خواهد شد.